Üsküdar’daki seçimler için itiraz sürecinin kaçınılmaz olduğunu belirtiyor ve yargının, hakkıyla yapılmış seçimleri iptal etme geçmişine bakıldığında, aynı aktörlerin kumpasla yapılmış seçimlere nasıl yaklaşacağını hep birlikte göreceğimizi söylüyor. İktidarın Üsküdar’da herhangi bir kılıf aramadan sahnelediği düzeni, İstanbul için de etik ve demokratik davranmasını beklemenin gerçekçi olmadığını vurguluyor.

AKP’nin en kötü senaryolara hazırlandığına dair endişeyi dile getiriyor; şu an lehlerine olan farkın çeşitli yöntemlerle eritilmeye çalışıldığını, transferler ve tutuklamalar gibi araçların devreye girdiğini ifade ediyor. Benzer bir planın İstanbul özelinde uygulanmak istendiğini, bunun için Ekrem İmamoğlu’nu yasaklı ve hükümlü duruma düşürmenin hedeflendiğini aktarıyor.

Yargı ve Siyasi Müdahale Eleştirisi

“Ahmak davası” olarak nitelendirdiği ve ciddiye alınmayan davanın hüküm aşamasına gelmiş olmasının tehlikesine dikkat çekiyor. Üsküdar’da gördükleri organize çalışmanın; araçsallaştırılmış yargı, yedeklenmiş kamu yönetimi ve tek parti mantığıyla birleşerek İstanbul’da da uygulanmaya çalışılacağını öne sürüyor.

Bu tabloya karşı duruşlarını netleştiriyor: aslan gibi direnmek, milletin iradesini arkasına almak ve haklılık iddiasından ödün vermeden mücadele etmek gerektiğini söylüyor. Mücadelenin sonuçlarının hem başarı hem de başarısızlıkla neticelenebileceğini kabul ediyor; ancak asıl önem verilmesi gereken noktanın hırsızı ve kumpasın sahiplerini unutmamak olduğunu belirtiyor.

İç Muhasebe ve Sorumluluk

Belediye meclis üyeleri konusunda sorgulamanın gerekliliğini; uzun yıllardır CHP’de olan bazı isimlerin, baskı ve tehditlerle yön değiştirmesinin özeleştiri konusu olduğunu ifade ediyor. Ancak bunun yanında en önemli önceliğin kumpası kuranları teşhir etmek olması gerektiğini yineliyor: Oradan başlamayan yaklaşımları samimi bulmadığını açıkça dile getiriyor.